SARSINTI

SARSINTI

 

Hizmet adına bir sarsıntı ânı

Evlerdi, yurtlardı gözümün nûru,

Görmeden bahârı hazânı geldi.

Yapılanlar sînelerin sürûru,

Yapan yaptı şimdi bozanı geldi.

Gül bahçesinde bir muson rüzgârı,

Kırağı korkusu bülbülün zârı,

Izdırâbdan hiç kalmamış karârı,

Bu işin de artık mîzanı geldi…

Saksıda güllerim buruşup gitmiş

Hızır-İlyas bir dem buluşup gitmiş;

Bahar yamaçlarla konuşup gitmiş,

Bize Azrâîl’in ezanı geldi.

Kapımın önünde sanki bir songün

Simsiyah örtüler, ışıklar ölgün..

Enbiyâ, evliyâ yurduna sürgün,

Göç edip gitmenin zamanı geldi.

Bana ne arkada kalan dünyâdan!

Gözlerime büyü yalan dünyâdan;

Benim’çün her zaman nâlân dünyâdan,

Bir gerçek âlemin fizânı geldi.

M.Fethullah GÜLEN